Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα η μουσική μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα η μουσική μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2017

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 26, 2017

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 16, 2017

Τρίτη, Ιουνίου 13, 2017

MODUS




          Τα ηλεκτρακουστικά και ηλεκτρονικά αυτά κομμάτια δημιουργήθηκαν με-ταξύ 2009 και 2014, στο περιθώριο της αφοσίωσής μου στην καθαρή σύνθεση για ακουστικά όργανα. Η όλη παραγωγή είναι οικιακή. Ένας υπολογιστής μικρής δυναμικότητας PENTIUM 2 με 2 GΒ RAM, περιβάλλον Windows XP, μια κάρτα ήχου EDIROL UA-5, δύο μικρόφωνα C1 και ηχεία MS-40 της Behringer. Σημαντικός συντελεστής του ηχητικού ύφους το πρόγραμμα HighC του Thom-as Baudel (ένα πανέξυπνο και πάμφθηνο πρόγραμμα μουσικής σύνθεσης σε γραφιστικό περιβάλλον). Υλικά: διάφορα προσωπικά ηχογραφήματα, λούπες, δείγματα, VST κλπ. Ηχοληψία, ηλεκτρονικός προγραμματισμός, μίξη, όλα με προσωπική εργασία. Αυτό κατά κάποιο τρόπο με οδήγησε σε μιαν αμφίδρομη και πολύπλευρη συνθετική διαδικασία.

          Για τα κομμάτια 1, 2 και 10, βάση απετέλεσαν ακουστικές συνθέσεις μου, που πάνω τους χτίστηκε με ηλεκτρονικά μέσα το ηχητικό φόντο και η παράλληλη δράση. 
          Το κομμάτι 3 είναι το μόνο καθαρά ακουστικό, μια επιλογή και συρραφή προσωπικών αυτοσχεδιαστικών στιγμών στο πιάνο, το οποίο μάλιστα χόρδισα ο ίδιος μικροτονικά. Τα κομμάτια 7, 8 και 9 μπορώ να πω ότι είναι μια σταδιακή συναρμολόγη-ση μικρών ιδεών που η μία γεννά την άλλη, καθώς από ώρα σε ώρα, μέρα με τη μέρα, η διαδικασία δημιουργίας προχωρά και κάποια στιγμή η ίδια σου λέει ότι τελείωσες.
           Τα κομμάτια 4, 5 και 6 έχουν φτιαχτεί εξ ολοκλήρου με το HighC – μόνο για τη μίξη και την στερεοφωνία χρησιμοποίησα το Audacity.

           Συνολικά, υπ’ αυτήν την έννοια – αν και ο αυτοπροσδιορισμός είναι πάντα δύσκολος – τόσο οι συνθήκες δημιουργίας και παραγωγής αυτού του cd, όσο και το αποτέλεσμα, βρίσκονται εντός του πλαισίου μιας νεοπαγούς ψηφιακής Arte Povera. Ωστόσο, πέρα από το τεχνικό πλαίσιο, ειδικά η δημιουργία με ηλεκτρονικά μέσα αποτελεί για μένα ένα καταφύγιο μουσικής αυτοψυχανάλυσης.

Κυριακή, Ιουνίου 11, 2017

MICROS

Ένα νέο άλμπουμ από τη Music Mirror Gr (2017)

Το ακούτε ολόκληρο - αν θέλετε να ακούσετε τα κομμάτια χωριστά, μπορείτε να επιλέξετε "παρακολούθηση στο YouTube" και να ανατρέξετε σε κάθε τίτλο κλικάροντας στο χρονικό σημείο έναρξής του.



Όλα τα κομμάτια έχουν παραχθεί στο κατ' ευφημισμόν home studio μου, δηλαδή όχι κάτι περισσότερο από ένα  laptop TOSHIBA satellite C50-A-19U (Intel Core i3-3110M - 500GB -5400rpm – 2 x 4GB DDR3 1600MHz), και τα λογισμικά Cubase Artist 8, Wavelab 9, HighC, και Audacity, με διάφορα VST και λούπες.

Τα κομμάτια 1 έως και 8 θα μπορούσαν να αποκληθούν καθαρή μουσική με υπολογιστή, ή απλώς ηλεκτρονικά. Τα κομμάτια 9 και 10 θα μπορούσαν να θεωρηθούν ηλεκτρακουστικά, εξαιτίας των ενσωματωμένων σε αυτά αποσπασμάτων από ζωντανές ηχογραφήσεις συναυλιών μου, αναμεμειγμένα με ηχητικές ηλεκτρονικές δράσεις. Έτσι, το 9. Charioteer (Ηνίοχος) περιέχει μέρη από το έργο μου Σουίτα για σόλο τσέλο, που έχει ερμηνεύσει η Όλγα Αρτικοπούλου στο Athenaeum Cultural Center, το 2006. Παρομοίως, το 10. Satyrs & Bacchae (Σάτυροι και Βάκχες) περιέχει αποσπάσματα από το Πρώτο Κουαρτέτο μου, παρουσιασμένο από το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, στο Ινστιτούτο Γκαίτε το 1996, καθώς και ένα μέρος από το έργο μου για σόλο λευκορώσικο σαντούρι (τσίμπελ) Η μοιχαλίς, σε ιδιωτικά ηχογραφημένη ερμηνεία της Αγγελίνας Τκάτσεβα (2004). Το κομμάτι Satyrs & Bacchae, γράφτηκε ως δώρο στην αείμνηστη μεγάλη κυρία του Χορού, Μαρία Μ. Χορς, για μια περφόμανς της τάξης της στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Το κομμάτι 7. Dia de los Muertos φτιάχτηκε ως επένδυση ενός μικρού φιλμ, ανθολόγιου εικόνων με πλάνα του Αϊζενστάιν από την ταινία του ¡Que viva México!, ανθολόγιο του φίλου μου Silezukuk.

To 8. Overexposed, επίσης φτιάχτηκε για το ομώνυμο βίντεο-αρτ της σκηνοθέτιδας Εύης Στάμου, το οποίο έχει προβληθεί ήδη σε φεστιβάλ ψηφιακής τέχνης, και πρόσφατα στο Athens Digital Festival.

Επαναλαμβάνω ως κατακλείδα κάποια σημεία από τα προλεγόμενα του CD μου MODUS (2016):

"..........αν και ο αυτοπροσδιορισμός είναι πάντα δύσκολος – τόσο οι συνθήκες δημιουργίας και παραγωγής αυτού του cd, όσο και το αποτέλεσμα, βρίσκονται εντός του πλαισίου μιας νεοπαγούς ψηφιακής Arte Povera. Ωστόσο, πέρα από το τεχνικό πλαίσιο, ειδικά η δημιουργία με ηλεκτρονικά μέσα αποτελεί για μένα ένα καταφύγιο μουσικής αυτοψυχανάλυσης."

" Αν θεωρήσω ότι η σύνθεση καθαρά ακουστικής μουσικής είναι η κύρια ασχολία μου, θα μπορούσα να πω ότι η ηλεκτρονική μουσική είναι το χόμπυ μου". 

Και προσθέτω, ότι αυτό το πλαίσιο μουσικής δημιουργίας και εκδοτικής παρουσιάσής της, μου διασφαλίζει τη γαλήνη, μακριά από πλέγματα και συμπλέγματα. 

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 15, 2017

Eros' epigram


Τρίτη, Φεβρουαρίου 14, 2017

DARK


Παρασκευή, Φεβρουαρίου 03, 2017

Secundum Ordinem Melchisedech


Τρίτη, Ιανουαρίου 24, 2017

Τρία τραγούδια σε ποίηση Κ.Π. Καβάφη


Κυριακή, Ιανουαρίου 15, 2017

PIANO WORKS Vol. 1

O Rob και ο Οt  χτύπησαν την πόρτα κατά τις 4.30 τα ξημερώματα. Δεν έδειχναν καθόλου κουρασμένοι απ' το ταξίδι. Μονοζυγωτικοί δίδυμοι, προφανώς εκ Φινλανδίας, με ακαθόριστη ψυχοσύνθεση.  Ηχογραφούσαν και εξαφανίζονταν. Ούτε φαΐ, ούτε κουβέντα, ούτε λόγος για ποτό. Δεν δέχτηκαν δραχμή, πολύ δε περισσότερο ευρώ. Όπως ήρθαν έτσι κι έφυγαν, αφήνοντας ένα σημείωμα (ναι στα ελληνικά):

"πάντοτε στην διάθεσή σου"

Ύστερ' απ' αυτά νομίζω ότι δικαιούστε τις ηχογραφήσεις τους:


(κλικ πάνω στους players για χωριστό παίξιμο ή εδώ για να παίξουν σαν λίστα)

1. Τρία Βαλς Μινιατούρες .... ερμηνευτής: Rob V. Estious




2. Τέσσερα πρελούδια για την συνάντηση δύο φίλων .... ερμηνευτής: Rob V. Estious
(αφιερωμένα στην Αγγελίνα Τκάτσεβα και τον Λεονίντ Ντισάιτνικοβ)




3. Δεκαεπτά Παλαιά Σημειώματα στο πιάνο .... ερμηνευτής: Ot V. Estious




4. Τέσσερεις χοροί της Καππαδοκίας – για πιάνο 4 χέρια – ερμηνευτές: Rob και Ot V. Estious




5. Δεκαεπτά Νέα Σημειώματα στο πιάνο .... ερμηνευτής: Ot V. Estious




6. Φαντασία για τη Χλόη .... ερμηνευτής: Rob V. Estious
(αφιερωμένο στην Χλόη Καμπέρου)




7. Εξωτία (μικροτονικές σπουδές) .... ερμηνευτής: Ot V. Estious

Σάββατο, Δεκεμβρίου 03, 2016

1o Κουαρτέτο εγχόρδων (1995)



ηχογράφηση από πρόβα για την πρώτη εκτέλεση (Μάρτιος 1996) στο Ινστιτούτο Γκαίτε

Κυκλοφόρησε σε συλλογή κουαρτέτων Ελλήνων συνθετών από την AGORA MUSICA σε συμπαραγωγή με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών, και έχει εξαντληθεί.


Κυριακή, Φεβρουαρίου 28, 2016

Σάββατο, Μαρτίου 21, 2015

Invention II για κοντραμπάσσο




Το σημείωμα για το έργο από το έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας:

INVENTION II για κοντραμπάσσο, αφιερωμένη στον Βασίλη Παπαβασιλείου
Έχουν μεσολαβήσει περισσότερα από 22 χρόνια αφ’ ότου έγραψα την INVENTION Ι για κοντραμπάσο και που ως πρώτο παρουσιαζόμενο έργο μου είχε παιχτεί σε συναυλία της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών στην Ελληνοαμερικανική Ένωση Δεκέμβριο του 1992, με σολίστ τον φίλο μου από τα εφηβικά χρόνια, τον  σπουδαίο κοντραμπασσίστα Βασίλη Παπαβασιλείου. Κάνω αυτήν την οιονεί μικροϊστορική αναφορά για να υπογραμμίσω το γεγονός ότι τόσο η πρώτη, όσο και η παρούσα INVENTION II, αντλούν το θάρρος των μουσικών διατυπώσεών τους από ένα χρόνο περισσότερο, παρά χώρο, προσωπικής αλληλοκατανόησης και κοινών βιωμάτων, έτσι που ο δημιουργός αυτού του έργου δεν είναι ευδιάκριτο σε μένα αν είναι το πρόσωπό μου ή η ανάκληση. Τα μέχρις εδώ ειπωμένα βεβαίως έρχονται σε φαινομενική αντίθεση με τα όσα επιτάσσει η πρώτη βασική οδηγία του δασκάλου μου Θόδωρου Αντωνίου προς τους μαθητές του: να προσπαθείτε να μην είστε αυτοβιογραφικοί. Ωστόσο, η εμπιστοσύνη ότι ένας εκλεκτός ερμηνευτής γνωρίζει μέσα από πρώιμα κοινά βιώματα τις μουσικές αναφορές και επιδιώξεις ενός έργου μου και διατίθεται να τις υποστηρίξει, είναι, εκτός από δημιουργικό κίνητρο, ένας παράγων ή και μία ελπίδα αντικειμενοποίησης που θα αναιρέσει τα όποια αυτοβιογραφικά μου πλαίσια, τις αναφορές στο ταξίμι, στην φρασεολογία της εκκλησιαστικής μας μουσικής και στο δημοτικό τραγούδι, αυτοβιογραφικά πλαίσια που ωστόσο εναρμονίζονται με την δεύτερη βασική επιταγή του δασκάλου μου: να είσαι ο εαυτός σου

Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2015

Ενδοχώρα ΙΙ

Το βίντεο είναι από την συναυλία του Απόστολου Ντάρλα στις 19 Μαρτίου 2015 στο Ινστιτούτο Γκαίτε της Αθήνας.






Το σημείωμα για το έργο που περιλαμβανόταν στο έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας:


ΕΝΔΟΧΩΡΑ ΙΙ για πιάνο (2014) 
Για δεύτερη φορά ο φίλος Απόστολος Ντάρλας, διακεκριμένος συνθέτης, υπό την ιδιότητα του ερμηνευτή με τιμά με την παρότρυνσή του να γράψω ένα έργο για συναυλία του. Θέλω να τονίσω το γεγονός ότι ο Απόστολος, όχι μόνο εμβαθύνει στα έργα τα οποία ερμηνεύει, αλλά επιπλέον επιδιώκει τις κατά το δυνατόν περισσότερες παρουσιάσεις τους. Αισθάνομαι λοιπόν ευγνωμοσύνη.

Όπως είχα αναφέρει και στο σημείωμα για την ΕΝΔΟΧΩΡΑ Ι, την οποία είχα γράψει τον Μάρτιο του 2011, παρά την ενθάρρυνση του Απόστολου να χρησιμοποιήσω στο έργο ήχους "μέσα στο πιάνο", η ηχοχρωματική ποικιλία αυτή καθ’ εαυτή δεν καθόρισε την συγκεκριμένη σύνθεσή μου, όπως και τώρα ισχύει για την ΕΝΔΟΧΩΡΑ ΙΙ. Και οι δύο αυτές συνθέσεις είναι φθογγοκεντρικές και διαπραγματεύονται τις μελωδικές και αρμονικές δυνατότητες που προκύπτουν από τον διαμοιρασμό του συνόλου των φθόγγων τους οποίους παράγει το πιάνο σε υποσύνολα, μέσω των οποίων σχηματίζονται υπό μορφήν εντυπώσεων μελωδικοί και αρμονικοί διαλόγοι ή αντιθέσεις, αν προτιμάτε. Σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιώ στις συνθέσεις αυτές τον παραμετροποιημένο αυτοσχεδιασμό, ο οποίος από μέρους μου περιορίζεται στην οργάνωση του φθογγικού υλικού και των εκφραστικών παραμέτρων αφήνοντας ανοικτή την ερμηνεία, είτε κατά την προσέγγιση του έργου, είτε κατά τη στιγμή της εκτέλεσής του — και εδώ αξίζει να υπογραμμίσω ότι για την επιτυχή απόδοση τέτοιων έργων είναι σπουδαία τύχη ο ερμηνευτής να είναι ένας ευφάνταστος συνθέτης, επειδή θα λειτουργήσει το ίδιο καλά με έναν βαθυστόχαστο αυτοσχεδιαστή. 

Επανέρχομαι στην ηχοχρωματική ποικιλία για να ξαναπώ ότι αποτελεί επίχρισμα του έργου, καθώς επίσης και για να αναφέρω ότι δεν χρησιμοποιώ καθόλου προπαρασκευή του πιάνου, αλλά μόνον ήχους που παράγονται από τα χέρια του ερμηνευτή, κάποιες φορές με μαλακές μπαγκέτες μαρίμπας. 

Μορφολογικά το έργο απαρτίζεται από 4 μέρη, με ανοικτή την δυνατότητα τόσο της αναδιανομής τους, όσο και του να παιχτούν όχι όλα, αλλά κάποια από αυτά, αν ο ερμηνευτής κρίνει ότι εξυπηρετείται το συνολικό πρόγραμμα μιας συναυλίας του. 

Κλείνοντας, νομίζω ότι είναι αυτονόητο πως το έργο αυτό το αφιερώνω στον φίλο Απόστολο Ντάρλα — έμμεσα όμως και στον δάσκαλό μας τον Θόδωρο Αντωνίου που μας δίδαξε ότι στον δρόμο της δημιουργίας πάνω απ’ όλα βρίσκεται το ήθος και η φιλία.

------------------------------------------------------
ΥΓ Δυστυχώς η συναυλία συνέπεσε με αυτήν του φίλου Μιχάλη Γρηγορίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και έτσι παρ' όλη τη χαρά από την παρουσίαση του έργου μου, μου έμεινε το συναίσθημα ότι παράλληλα έχασα ....

Σάββατο, Μαρτίου 14, 2015

East West Celebration

Ένα κομμάτι για τον εορτασμό των 80στών γενεθλίων του δασκάλου μας Θόδωρου Αντωνίου, στις 10 Φλεβάρη 2015.

Το κομμάτι ήταν εμβόλιμο στην συναυλία της Beata Iwona Glinka, της σπουδαίας φλαουτίστας, που παρουσίασε  έργα του Θόδωρου Αντωνίου για σόλο φλάουτο ή με φλάουτο και άλλους συνδυασμούς. Στην ενορχήστρωση του κομματιού φρόντισα να συμπεριλάβω όλους τους μουσικούς που θα εμφανίζονταν εκείνη τη βραδιά, σύμφωνα με την παρότρυνση της Ιβόνας που είχε την ιδέα αυτού του κομματιού και μου έκανε την τιμή να μου προτείνει να το γράψω. Η παρουσίασή του είχε αρχικά σχεδιαστεί ως έκπληξη, όμως η έκπληξη ακυρώθηκε από το γεγονός κατά το οποίο ο δαίμων της πάντα ακριβούς διαμόρφωσης των ενημερωτικών φυλλαδίων και των αφισών της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών έδρασε προαναγγέλοντάς το. Δεν πειράζει - καλή καρδιά... το διασκεδάσαμε έτσι κι αλλιώς.

Ζητώ συγγνώμη από όποιον προσέξει ότι στους τίτλους του βίντεο το Goethe έχει γραφτεί Goete.




Αυτό ήταν το σημείωμά μου για το έργο στο πρόγραμμα:

EAST WEST CELEBRATION

Το έργο από τον τίτλο κιόλας ξεκινά ως μια αναφορά στην γραφή του δασκάλου μου, συνεχίζει με ένα δημοτικής υφής ευχετήριο τραγούδι και κλείνει με απόηχους της αρχής. Γράφτηκε με προτροπή της φίλης μου, της σπουδαίας φλαουτίστας Μπέατας Ιβόνας Γκλίνκα, για να παιχτεί ως έκπληξη στην συναυλία της που διοργανώνει η ΕΕΜ ανήμερα στα 80στα γενέθλια του Θόδωρου Αντωνίου. Βεβαίως, καθώς διαβάζετε αυτό το σημείωμα, κατανοείτε ότι η έκπληξη εξανεμίστηκε χάριν ενός ακριβούς εντύπου προγράμματος, ωστόσο η χειρονομία παραμένει και αποτελεί ελάχιστη πράξη ευγνωμοσύνης για τον ακαδημαϊκό, τον πρόεδρο της ΕΕΜ, τον σπουδαίο μαέστρο και συνθέτη και πάνω απ’ όλα αγαπημένο μας δάσκαλο που εδώ και 40 χρόνια με την προσωπική του δράση κατόρθωσε να αναπληρώσει κενά της εγχώριας μουσικής παιδείας, δημιουργώντας μιαν άτυπη μουσική ακαδημία, αναπτύσσοντας ένα δίκτυο συναυλιακών χώρων, προσελκύοντας εκλεκτούς μουσικούς στο Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής, γνωρίζοντάς μας όλα τα σημαντικά έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου μέσα από τις ερμηνείες του και τις συναυλίες που οργανώνει, και αναθρέφοντας μια γενιά νέων συνθετών, φροντίζοντας παράλληλα να παρουσιάζει με τον αρτιότερο δυνατό τρόπο τα έργα τους και να τους μεταλαμπαδεύει ήθος.

Και αυτή ήταν η κριτική του πολύτιμου παρευρισκομένου για να συνεορτάσει Γιώργου Λεωτσάκου - παραθέτω το σχετικό με το έργο μου απόσπασμα από το Critics' Point και την κριτική του με τίτλο: 

7. ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ (γ. 1959): East West Celebration ἤγουν Ἀνατολιτικοδυτικὸς Πανηγυρισµός (2014), γιὰ φλάουτο, ὄµποε. κιθάρα, πιάνο, κρουστά (Μαξίµ Μανκόβσκι) βιόλα καὶ µεσόφωνο (Συγγενιώτου) ἀφιέρωµα τοῦ συνθέτου στὸ Θόδωρο Ἀντωνίου γιὰ τὰ 80ά του γενέθλια... Ἕνα δίπτυχο: α´µέρος, ὀνειρικὸ παιχνίδι ἠχοχρωµάτων, β´ µέρος, τονικότατο, ρυθµικότατο, φολκλορίζον µὲ εὔστοχη ὅµως κατακλεῖδα ὑποµνήσεις τοῦ α´ µέρους. Μὲ ἔκδηλη τὴν ἄµεσα ἀναγνωρίσιµη γραφὴ τοῦ ἀγαπητοῦ Χατζηµιχελάκη ὑπῆρξε γευστικότατη... ἠχητικὴ τούρτα γενεθλίων. 

Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2015

4 Μικροτονικές Σπουδές για πιάνο



Το μικρό αυτό έργο το έγραψα το 2011.
Για να παιχτούν αυτές οι σπουδές θα πρέπει το πιάνο να "υποστεί" ένα ειδικό κούρδισμα. Δεδομένου ότι μια συναυλία δεν μπορεί να διαρκεί μόνο 4 λεπτά και κάτι, όσο δηλαδή διαρκούν αυτές οι σπουδές, θα πρέπει η αίθουσα να διαθέτει 2 πιάνα, έτσι ώστε το ένα να κουρδιστεί κατάλληλα μόνο και μόνο για την παρουσίαση αυτών των κομματιών. Μέχρι λοιπόν οι συνθήκες, οι οικονομικές μου, να επιτρέψουν κάτι τέτοιο, ας αρκεστούμε σε αυτή την μακέτα που μας προσφέρει ένα VST πιάνο το οποίο έχει μικροκουρδιστεί με το δωρεάν πρόγραμμα Scala

Σάββατο, Ιανουαρίου 17, 2015

ESPERINON-ANATOLIKON το βίντεο της περσινής παράστασης

Έχω γράψει για την παράσταση εδώ
Ξεκινάει με το δικό μου μουσικό κομμάτι. Τελειώνει με το κομμάτι του Peter Verdonck.
Ευπρόσδεκτος ένας απρόσκλητος με κιθάρα, που η συμμετοχή του δεν προβλεπόταν στην παράσταση, ωστόσο όπως πληροφορήθηκα, είναι τακτικός "απρόβλεπτος" θαμών και μάλιστα παρεμβατικός σε διάφορα πολιτιστικά δρώμενα της Αμβέρσας....


Σάββατο, Μαρτίου 15, 2014

Δύο έργα




Τετάρτη, Φεβρουαρίου 05, 2014

Δείτε αυτή την συναυλία

Κουαρτέτο Φλάουτων
Δημοτικού Ωδείου Πετρούπολης

ΣΤΕΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Πετρούπολη
31-Γενάρη - 2014


Voices of Nagasaki - Wil Offermans

Το έργο Φωνές του Ναγκασάκι αποτελεί μέρος της σουίτας Dejima του Ολλανδού φλαουτίστα  και  συνθέτη. Γράφτηκε το 2001 με αφορμή τα 400 χρόνια φιλίας μεταξύ Ολλανδίας και Ιαπωνίας. Είναι εμπνευσμένο από την ιστορία και την ομορφιά της ιαπωνικής πόλης του Ναγκασάκι, όπως και από τη φύση που την περιβάλλει. Οι “τυχαίες φωνές” αναπαριστούν τις φωνές του παρελθόντος που εκφράζουν ευχαρίστηση, φόβο, αγάπη και γενικά την ανθρώπινη ζωή. 






Τhe Nutcracker-Ballet Suite op.71a P.I.Tchaikovsky (1840-93)
(Διασκευή για σύνολο φλάουτων)

-Dance of the reed pipes
-Dance of the sugarplum fairy
-Dance of the flowers


Η γνωστή σουίτα-μπαλέτο Ο Καρυοθραύστης που γράφτηκε το 1874, βασίστηκε σε ένα παραμύθι τού ρομαντικού συγγραφέα Hoffman. Μια σειρά χορών περιγράφουν την ιστορία του σπασμένου καρυοθραύστη που μεταμορφώθηκε σε όμορφο πρίγκιπα,  και τις περιπέτειες της Κλάρα στο μαγικό βασίλειο της Ζαχαρωτής Νεράιδας.




Νηνεμία - Παναγιώτης Πανάκος (σπουδαστής σύνθεσης, τάξη Γιώργου Χατζημιχελάκη)

Το έργο γράφτηκε τον Γενάρη του 2014 ειδικά για το κουαρτέτο φλάουτων του Ωδείου μας.  Ανήκει στο συνθετικό ύφος tintinnabular, όπου φωνές κινούμενες σε τριάδες φθόγγων εντός μιας τονικότητας αλληλοσυνοδεύονται. Το γενικότερο συνθετικό πλαίσιο είναι ο Μινιμαλισμός. Ο τίτλος Νηνεμία αναφέρεται στην κατάσταση της ψυχικής γαλήνης και μάλιστα ως δημιουργικού παράγοντα. 





Τhe Moldau (Vltava)
Bedrich Smetana (1824-84)
(Διασκευή για σύνολο φλάουτων)


O Μολδάβας που γράφτηκε το 1874 αποτελεί μέρος από τα 6 συμφωνικά ποιήματα του κύκλου My Fatherland. Πήρε το όνομά του από τον μεγάλο ποταμό της Τσεχίας. Η μουσική περιγράφει τη ροή του ποταμού από τις πηγές του στο Βοημικό δάσος, την πορεία του στις πεδιάδες και τα χωριά, το πέρασμά του από την πόλη της Πράγας μέχρι την σιωπηλή απομάκρυνσή του από το τοπίο.




Χειμωνιάτικη Εικόνα για 4 φλάουτα
Γιώργος Χατζημιχελάκης

Το έργο είναι το τρίτο μιας ανοικτής σειράς κομματιών για διάφορους συνδυασμούς οργάνων με τον γενικό τίτλο Χειμωνιάτικη Εικόνα. Γράφτηκε στις αρχές του Δεκέμβρη 2013 ειδικά για το κουαρτέτο φλάουτων του Ωδείου μας. Μια συμβολική χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα αδράνειας και εσωστρέφειας ανατρέπεται αιφνιδίως στο μέσον του έργου από ένα γεμάτο δράση και ζωή γιορτινό στιγμιότυπο που βασίζεται στην μελωδία από τα βυζαντινά κάλαντα, και παρόλο που απορροφάται  εν συνεχεία στο αρχικό κλίμα, έχει προλάβει ωστόσο να του προσδώσει έμμεσα το στοιχείο της αναμονής για αλλαγή.  





Κλείσιμο της συναυλίας με δύο λαϊκά τραγούδια της Βραζιλίας σε διασκευή για τέσσερα φλάουτα, κιθάρα και κρούστα. 

Sanba di uma nota So - A.C.Jobim





Andre de Sapato Novo - A.Correa






Παίζουν
Στεφανία Κατσαρου – φλάουτο (καθηγήτρια ΔΩΠ)
Βικτωρία Αθανασοπούλου - φλάουτο (πτυχιουχος ΔΩΠ)
Θοδωρής Παπιώτης - φλάουτο (σπουδαστής ΔΩΠ)
Κωσταντίνα Φαλιέρα - φλάουτο (σπουδάστρια ΔΩΠ)

Γιώργος Αναγνωστόπουλος - κιθάρα (πτυχιούχος ΔΩΠ)
Nέστωρ Δρούγκας - καχόν (καθηγητής ΔΩΠ)

Συμμετέχουν μέλη της Χορωδίας του Δημοτικού Ωδείου Πετρούπολης υπό την διδασκαλία και καθοδήγηση της Έρης και της Ροδούλας Χαρδαλή.



Το Κουαρτέτο Φλάουτων του Δημοτικού Ωδείου Πετρούπολης ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της καθηγήτριας φλάουτου Στεφανίας Κατσαρού το 2013 με στόχους: την ανάδειξη του φλάουτου,  την μουσική ολοκλήρωση των τελειόφοιτων σπουδαστών του Ωδείου, καθώς και την συχνή συμμετοχή μέσω ενός ευέλικτου μουσικού σχήματος στην πολιτιστική ζωή της Πετρούπολης. Στο μικρό διάστημα από τον Ιούνιο έως τώρα έχει δώσει συναυλίες στην Πλατεία Ηρώ, στο Θέατρο Πέτρας καθώς και συμμετείχε στην εκδήλωση για τα εγκαίνια της Στέγης Πολιτισμού Γιάννης Ρίτσος. 

Κυριακή, Δεκεμβρίου 15, 2013

"Εσπερινόν / Ανατολικόν" στην Αμβέρσα





Γνωριστήκαμε με τον Γιάννη Παπαδόπουλο μέσω του ίντερνετ. Η γνωριμία μας σύντομα έφτασε στο να μου προτείνει (ή μάλλον να προτείνουμε ο ένας στον άλλο) να γράψω ένα κομμάτι με θέμα το Κύριε Ελέησον για ένα Happening, στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αμβέρσας.

Κύριε Ελέησον Ανατολικόν, διότι θα παιχτεί διαδοχικά με το Εσπερινόν  που συνέθεσε ο Peter Verdonck, βασισμένο στο Kyrie eleison από την Missa Pappae Marcelli  του Παλεστρίνα. Το δικό μου βασίζεται στο παραδοσιακό γνωστό τοις πάσι, που ακούγεται στις εκκλησιές μας - πιστεύω ότι κάτι θα θυμίσει σε όσους Έλληνες της Αμβέρσας βρεθούν στην εκδήλωση.

Η ιδέα του Γιάννη Παπαδόπουλου:
Μια γραμμή στο πάτωμα της αίθουσας θα συμβολίζει το όριο Ανατολής-Δύσης. Πάνω στην γραμμή θα κάθονται οι  μουσικοί: βαρύτονο σαξόφωνο, τσέλο, κοντραμπάσο. Οι μουσικοί κοιτώντας προς Δυσμάς, όθεν το κοινό -απέναντί τους - προς Ανατολάς, θα ερμηνεύσουν το Ανατολικόν Κύριε Ελέησον. Κατόπιν το κοινό θα περάσει την γραμμή-όριο, οι μουσικοί θα κάνουν μεταβολή, και κοιτώντας προς Ανατολάς, θα ερμηνεύσουν το Esperinon Kyrie Eleison, του Peter Verdonck.

Ο Πέτερ, με την διπλή ιδιότητα του ερμηνευτή και του συνθέτη, εποπτεύει τις μουσικές πρόβες - εγώ όπως πάντα στο Λεκανοπέδιο, μιμούμενος τον [σοφό] Σωκράτη.

Με επαγγελματισμό και προπάντων με ευαισθησία, ο Πέτερ (τον οποίο δεν γνωρίζω [ακόμα] προσωπικά) ηχογράφησε σε μία πρόβα το κομμάτι μου, και μάλιστα σε δύο εκδοχές, μίαν στο τέμπο που ορίζω στην παρτιτούρα, και μία πιο αργή, διότι έτσι του φάνηκε καλύτερο. Και μου τις έστειλε να ακούσω ποια προτιμώ. Οι ερμηνευτές, πάντα το λέω, τις περισσότερες, αν όχι όλες τις φορές, έχοντας ακονισμένο από την πράξη το αισθητήριό τους, όταν είναι καλοπροαίρετοι κάνουν τις πιο εποικοδομητικές ερμηνευτικές προτάσεις, αναδεικνύοντας το έργο. Φυσικά και προτίμησα την εκδοχή του Πέτερ ...

Από την πρόβα 14-Δεκεμβρίου 2013
Κύριε Ελέησον Ανατολικόν:

στο τέμπο της παρτιτούρας:


στο τέμπο που ένιωσαν ωραιότερα οι μουσικοί:



Το πρόβλημα με τους players διορθώθηκε. Παίζουν κανονικά.

οι παχουλές αναρτήσεις (όσο τις διαβάζετε τόσο παχαίνουν)