Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σταμάτης Αθανάσουλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σταμάτης Αθανάσουλας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Ιουνίου 04, 2008

Η ΣΤΑΚΑ του papeerte

σε ηχογράφηση ζωντανή να σπαρταράει σα στάκα








Στη γούρτσα κα στη ρεματιά
λιγκόνιζε μιά στάκα.
Εδιάκα τη μανίκωσα
και κάνω να τσαρδίσω.


Στο ρούπι ζα την τσέπη μου
μού κοψε μιάνε ζάγκλα,
μου λάκιξε η πονηργή
και μ’ άφησε σουλάτο.


Σύρω να πω στη γιούπα μου
χρουπάδι να μου σάξει,
σα τσαναβγώ στη ρεματιά
τη στάκα να τσουρίξω.






παίζει το συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής "Γκουρτσοπούλα", τραγουδάει ο Γεράσιμος Μπερεκέτης

------------------------------------------------------
Εξηγούμαι: πρόκειται για απομίμηση  δημοτικού τραγουδιού (δημοτικό τραγούδι μαϊμού), ή μήπως τελικώς είναι δημοτικό τραγούδι (τι του λείπει;):
υπερλεξιστικοί στίχοι: Σταμάτης Αθανάσουλας (κάποτε Hamarn Papeerte)
μουσική "a la maniere?": Γιώργος Χατζημιχελάκης

Πέμπτη, Μαΐου 29, 2008

Το δημοτικό τραγούδι του χωριού μας


και ο νέος ανώνυμος δημιουργός του
στον Sraosha, ότι πολύ ηγάπησε......

Η ύπαρξη διαδικτυακών κοινοτήτων είναι ένα γεγονός για την ώρα μη επαρκώς προσδιορισμένο και κατά κάποιο τρόπο άδηλον και σε μας τους Ιντερνέτους. Μία κοινότητα μέχρι τώρα ξέραμε ότι θέλει ανθρώπους, τόπους, κτίσματα ή τσαντίρια, γλώσσα και χρόνους –κοινά βιώματα και ταξιδευτές πραματευτάδες. Στην εποχή την παλιά αυτά. Τώρα πια οι τόποι και τα κτίσματα μπορούν να είναι καλώδια και κυκλώματα. Τα κοινά βιώματα παίρνουν την μορφή database που καταγράφεται σε ποστ και κόμεντς. Όσο και αυτό να μοιάζει ελλειπτικό αν το καλοεξετάσεις θα δεις ότι είναι προβολή αρχαίων επικοινωνιακών δράσεων που λάμβαναν χώραν στις παλαιού τύπου κοινότητες -κτίσματα. Πάντα υπήρχε το «τα εν οίκω μη εν δήμω» αλλά και το «ο κόσμος τόχει τούμπανο κι εγώ κρυφό καμάρι». Ακόμα και άτυπα δημοτολόγια έχουμε με την μορφή μιας στήλης με δεσμούς (links) που παραπέμπουν στα μπλογκς φίλων, συμπαθειών κλπ. Βέβαια η βαθεία και απρόσωπη οργάνωση ανήκει στους providers όπως οtenet και στις μηχανές αναζήτησης όπως το Google. Ο διαχειριστής μας είναι ο Bloger. Τα «σπίτια» μας ουσιαστικά τα έχουμε με νοίκι- κάθε τόσο τα ανακαινίζουμε/αναβαθμίζουμε, μετακομίζουμε σε καλύτερο και πιο άνετο διαμέρισμα με μεγαλύτερες αποθήκες και γκαράζ και κάθε λίγο και λιγάκι δίνουμε στον κύριo Μπίλ το κατιτίς μας για να αποκτήσουμε καλύτερη θέα (από τα 95 στα 98 από τα 98 στα 98SE – όσοι γλίτωσαν τα Me τυχεροί, μετά 2000, XP, “SVista” εξ όσων ακούω και δεν τα βάζω με τίποτα … και «έχει ….ο Γκέητζ»). Ε, και λοιπόν; άσχημα περνούσανε στην εποχή της Ρωμαϊκής ή της Βυζαντινής ή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας;
Και για να επανέλθω στα χωριά μας, και γιατρούς έχουμε («τι να κάνω γιατρέ μου; συνέχεια μου κολλάει…..») και πρώτες βοήθειες και μανάβικα και μαγεριά ωραία και χωράφια και βρύσες και κουτσομπόλες γρηές και όμορφες κοπέλες τζάνεμ και πολλούς ακαδημαϊκούς και βάρδους και ζωγράφους και πεταλωτήδες – όλοι μας να χαιρόμαστε την προοπτική μιας αναβάπτισης.
Και τώρα στο ζουμί: χωριά έχουμε, δήμους έχουμε, δημοτικό τραγούδι έχουμε;
Ναι. Το δημώδες άσμα του papeerte είναι το δημοτικό τραγούδι του δικού μας μικρού χωριού από προχτές έως μεθαύριο. Όλη η παρέα το τραγουδίσαμε - τα διαδικτυακά χείλη είναι μάτια, η συγχρονία εγκιβωτίζεται σε μορφή bytes. Έχει δημιουργό εν πολλοίς άγνωστο – σχεδόν ανώνυμο, φορείς –εμάς που ασχοληθήκαμε, γλώσσα-και μάλιστα ιδιωματικότατη, μουσική-νάναι καλά ο Bartok και το Wavelab και η όρεξη για παιχνίδια, (virtual?) ιστορία, μυθολογία, λαογραφία, και πολλούς ….. μελετητές. Τι του λείπει σε σχέση με το «Τι έχουν της Μάνης τα βουνά και στέκουν βουρκωμένα» από απόψεως πλαισίων γενέσεως, υπάρξεως και γνησιότητας;

οι παχουλές αναρτήσεις (όσο τις διαβάζετε τόσο παχαίνουν)