Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έργα άλλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έργα άλλων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, Ιανουαρίου 11, 2014

Κοντσέρτο για πληκτροφόρα (2012)

του Λευκορώσου συνθέτη Βίκτορ Κοπίτσκο (1956).
Виктор Копытько


Τετάρτη, Ιανουαρίου 01, 2014

Δοκίμιον

ενός άλλου
για την κατανόηση του Χρόνου

Καλή Χρονιά

Λεωνίδας Λουλούδης, βιολί -- Σωτήρης Λουλούδης, σαντούρι -- Μιχάλης Νεαμονιτάκης, κλαρίνο -- Ηλίας Εγγλέζος, ούτι -- Στέργιος Νεαμονιτάκης, τουμπάκι ..... κάποτε



Ηχογράφηση 1988, Νένητα, Χίος. Νίκος Διονυσόπουλος
από το αρχείο του Γιάννη Ρουμελιώτη

Παρασκευή, Ιουνίου 21, 2013

Εργάτης της Κιθάρας

κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση 


Αν σε κάποιον Έλληνα κιθαριστή θα έπρεπε να αποδοθεί ο τίτλος εργάτης της κιθάρας αυτός θα ήταν ο Βασίλης Καναράς. Μαθητής μεγάλων δασκάλων, δάσκαλος σπουδαίων μαθητών, δάσκαλος δεκάδων εραστών της κιθάρας, δάσκαλος που δεν ξεχνά ότι οφείλει να είναι μάχιμος σολίστ, σολίστ που δεν ξεχνά ότι η διδασκαλία είναι ιερή άσκηση ταπείνωσης. Ιδιότητες ή μάλλον χαρίσματα που ο χρόνος τα μετουσιώνει σε μουσική σοφία.



Το απόσταγμα μιας εργατικής κιθαριστικής τριακονταετίας ο φίλος Βασίλης το καταθέτει στο CD COSMOS GUITAR

Ναι, εξακολουθούν και εκδίδονται cd στις μέρες μας. Για όσους θυμούνται ακόμη την χρήση του cd player, και την αποζητούν ως απόδοση σεβασμού στην Μουσική, σε ειδικές περιστάσεις….



Τετάρτη, Απριλίου 16, 2008

ανοιξιάτικο, ή emigrette

Καλύτερα διαβάστε πρώτα πριν δείτε, αλλά το βάζω πάνω-πάνω για να το δείτε.




Ο Πάνος θα πρέπει να ήταν το αγαπημένο μου παιδί του Μουσικού Γυμνασίου Παλλήνης. Επειδή αγαπούσα και αγαπώ όλα τα παιδιά αυτά, τους πρώτους μαθητές μου, αυτά τα παιδιά της πρώτης φουρνιάς, ο Πάνος φρόντισε κάποια στιγμή να διευκρινίσει τα αισθήματά μου, χαρίζοντάς μου την ωραιότερη ανάμνηση από εκείνα τα χρόνια - πάνε δεκαέξι χρόνια.......

Ο Πάνος όταν αποφοίτησε, ήρθε και με βρήκε στο Πρότυπο Μουσικό Κέντρο Πειραιά και γράφτηκε μαθητής μου στην Αρμονία, τον πρώτο κύκλο ανώτερων θεωρητικών μαθημάτων της μουσικής, τον βασικότερο. Αλλά την επόμενη χρονιά, προτίμησε να συνεχίσει με κάποιον άλλο δάσκαλο –τον εξαίρετο Μάρκο Μωυσίδη. Φαίνεται, ο Πάνος συναισθάνθηκε ότι η οικειότητά μας δεν θα τον βοηθούσε να συγκεντρωθεί. Μετά για λίγο καιρό χανόμασταν-βρισκόμασταν κι όταν πια τελείωσε με τον βασικό κύκλο των ανώτερων θεωρητικών, έχοντας πια πάρει και το πτυχίο της Φούγκας, ήρθε και με βρήκε και μου ζήτησε να γίνω δάσκαλός του στην Σύνθεση. Προσπάθησα να τον αποτρέψω, συστήνοντάς του άλλους δασκάλους, η σύνθεση δεν είναι αστείο πράγμα, η πείρα μετράει, και του πρότεινα να πάει να μαθητεύσει με κάποιον από τους συνθέτες της παλιότερης γενιάς, καταξιωμένο. Ο Πάνος μου είπε: «εσένα γουστάρω βρε παιδάκι μου».

Δυόμιση χρόνια κάνουμε μάθημα. Πριν από δυο-τρεις μέρες δώσαμε μαζί την πρώτη μας συναυλία. Στο φιλόξενο ATHENAEUM. Τα έργα του που ήδη από τα πρώτα σκίτσα μου άρεσαν πολύ, άρεσαν και στο κοινό - η Χλόη Καμπέρου, νέα πιανίστα, τα ερμήνευσε εξαιρετικά. Χάρισα στον δάσκαλό μου, τον Θόδωρο Αντωνίου, ένα εγγόνι.

Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Ήταν η τρίτη μου χρονιά, ωρομίσθιος, στο Μουσικό Γυμνάσιο ήδη Λύκειο πλέον, Παλλήνης. Είχα δώσει εξετάσεις για καθηγητής Μουσικής του δημοσίου και είχα περάσει. Ήξερα, ότι με την λήξη της χρονιάς θα διοριζόμουν και θα έφευγα από το σχολείο αυτό. Το σκεφτόμουν καθημερινά και βάραινα. Το σχολείο αυτό το είχα ερωτευτεί. Είχα συχνά στιγμές που οι κερκόπορτες της συναισθηματικής τειχίσεως μου ήταν ορθάνοιχτες. Σε μία από αυτές, εν ώρα μαθήματος, γυρίζω στα παιδιά και με συγκίνηση που δεν ήταν φανερά αιτιασμένη τους λέω:

«Παιδιά, να ξέρετε, είστε πολύ τυχερά που βρίσκεστε εδώ. Ζείτε τώρα τα πιο ευτυχισμένα χρόνια σας και προσπαθείστε να πάρετε όσα περισσότερα μπορείτε από αυτό το σχολείο».

Και ο Πάνος σηκώθηκε, και κουβαλώντας το θρανίο του βγήκε έξω από την αίθουσα.



ΥΓ 1. Στο 1’.36’’ του κομματιού ακούγεται το κινητό κάποιου ζώου (ή το ζώον κάποιου κινητού).
ΥΓ 2. Από το δημόσιο σχολείο που διορίστηκα παραιτήθηκα την επόμενη χρονιά, χάριν ενός άλλου μεγάλου έρωτος –ξέρει ο Κουκουζέλης – του Πρότυπου Μουσικού Κέντρου Πειραιά (1994-1999).

Πέμπτη, Νοεμβρίου 01, 2007

αντίδωρον για τον dsyk

video
......ευχαριστώ για το post

οι παχουλές αναρτήσεις (όσο τις διαβάζετε τόσο παχαίνουν)