Τετάρτη, Μαΐου 03, 2006

ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΠΕΡΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (η εκατοστή δημοσίευση)

Το κείμενο έχει δημοσιευθεί και στο HOTEL MEMORY, εκεί θα βρήτε και άλλα κείμενα άλλων μπλόκερς πάνω στο ίδιο θέμα.

Τις μεγαλύτερες σοφίες τις λένε αυτοί που ζούνε την ζωή τους επιφανειακά. Σαν να σκουπίζουν όσα βλέπει η πεθερά. Δεν πονάνε ποτέ σε βάθος, πονάνε σε πλάτος. Έχουν δε συμπεριφορά κατά φαντασίαν ασθενούς. Λίγο το πόδι τους, λίγο η πλάτη, ένα σπυράκι στο χέρι, δυσκολεύτηκαν χτες στην τουαλέτα, μια ανεξήγητη ταχυπαλμία, μια πένθιμη διάθεση, μια ελαφρά απογοήτευση, μια μικρή αίσθηση εγκατάλειψης. Αλλά επειδή δεν γνωρίζουν την ιατρική αξιολόγηση των συμπτωμάτων τους, όπως άλλωστε και την κλίμακα έντασης των επιθέτων που χρησιμοποιούν, ενώ πονούν σε ρηχό πλάτος, συμπεριφέρονται σαν να πονούν σε απύθμενο βάθος. Και είναι σε τέτοιο βαθμό εμπεδωμένη η συνάφειά τους με την επιφάνεια, ώστε αν πάθουν ποτέ κολικό νεφρού, τον ξεπερνούν σαν να ήταν ελαφρά απογοήτευση, που τους αφήνει μετά μια μικρή αίσθηση εγκατάλειψης και μια πένθιμη διάθεση. Τέτοια ευχέρεια, τέτοια καρδιά. Γι αυτό μπορούν να παράγουν ωραιότατες διατυπώσεις στοχασμών, παίζοντας μαντολίνο και τσαλαπατώντας συναισθήματα. Δικά τους, που ούτε καν αντιλήφθηκαν και συναισθήματα άλλων, τα οποία απαξιούν.

Τρεις προδότας επιφανείς αναγνωρίζει η ελληνική ανθρωπότης. Τον Εφιάλτη, τον Ιούδα και τον Ανώνυμο που άνοιξε την Κερκόπορτα. Και θα είχαν αθωωθεί στις συνειδήσεις μας αν ετυμολογείτο η πράξις των. Προ-δοσία. Δηλαδή, να δίνεις κάποιον ή κάτι πριν νικηθεί, πριν συλληφθεί, πριν αλωθεί, γιατί κακά τα ψέμματα, είναι έτοιμα όλα προ πολλού για να νικηθεί, να συλληφθεί ή να αλωθεί.

Η προδοσία υπ’ αυτήν την έννοια είναι πράξις ερωτική, ή μάλλον πρακτική που απορρέει από τον έρωτα. Κάποιος κάπου ανήκει, κάποιος θέλει να τον κατακτήσει και κάποιος που δεν ξέρει πού ο ίδιος ανήκει… διαλέγει με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει. Το να μην ξέρεις πού ανήκεις είναι το σφάλμα. Το τι θα επιλέξεις δεν έχει σημασία. Δεν προ-δίδεις όταν επι-λέγεις.

γεράσιμος μπερεκέτης

5 σχόλια:

thas είπε...

Γεράσιμε Μπερεκέτη έγραψες! Δεν ξέρω γιατί και πώς, άλλωστε μια φορά το διάβασα. Αλλά για μένα, που πλατσουρίζω συνήθως στα ρηχά, που γλιστράω στις επιφάνειες των πραγμάτων, που εντυπωσιάζομαι από χάντρες και καθρεφτάκια, ένα παραμένει το βασικό κριτήριο αξιολόγησης: Τι συμβαίνει κατά την πρώτη ανάγνωση; Ήτοι, παίρνουν φωτιά οι λέξεις; Καίγονται τα επιρρήματα μαζί με τα επίθετα; Λαμπαδιάζουν τα ρήματα;

E, λοιπόν σήμερα, εδώ, καίγονται. Ούλα μαζί.

Μ’ αρέσεις και σε ψηφίζω. Σου βάζω τρία λινκμπλογκς. Σου βάζω και δύο εισερχόμενα λινκς. Και πολλά τράκμπακς. Στο τσάκα τσάκα.

l'esprit de l'escalier είπε...

O thas έχει δίκιο: Γεράσιμε Μπερεκέτη έγραψες!

eddmiller8738272436 είπε...

Get any Desired College Degree, In less then 2 weeks.

Call this number now 24 hours a day 7 days a week (413) 208-3069

Get these Degrees NOW!!!

"BA", "BSc", "MA", "MSc", "MBA", "PHD",

Get everything within 2 weeks.
100% verifiable, this is a real deal

Act now you owe it to your future.

(413) 208-3069 call now 24 hours a day, 7 days a week.

Mirandolina είπε...

Να χιλιάσουν (εγωιστική η ευχή, προφανως...).

Μου θυμίζετε το σοφό φίλο που λέει: όποτε γράφω, γραφω λίγο. Γιατί σημασία έχει να γραφεις το απόσταγμα.

Ανώνυμος είπε...

mirandolinaε ,τοτε ο Ντοστογιέφσκυ που υπήρξε πολυγραφότατος,τι έγραφε;
Για μένα δεν εχει σημασία πόσο θα γράψεις ,πολύ ή λίγο,αλλά τι κουβαλάς μέσα σου πριν αρχίσει η γραφή.Και αυτό το φορτίο δεν μπορεί κανεις να το δει ή να το αξιολογήσει και να το κρινει,ουτε καν και μέσα από τις φανερές πράξεις και λόγια που βγαινουν προς τα έξω.

οι παχουλές αναρτήσεις (όσο τις διαβάζετε τόσο παχαίνουν)