Για να
αποστασιοποιηθείς από κάτι πρέπει να ξεκινήσεις σχεδόν εφαπτόμενος (αν όχι
ταυτιζόμενος) με αυτό. Και χρειάζεται αυτοκυριαρχία κατά την απομάκρυνση. Να
οπισθοχωρείς κοιτάζοντάς το πάντα, και όχι να του γυρίζεις, είτε περιφρονητικά,
είτε πανικόβλητα την πλάτη. Δεν απομακρύνεσαι για να το αποφύγεις – πάντα ανοικτό
το ενδεχόμενο να επιστρέψεις κοντά του, για να το αγκαλιάσεις ξανά με
λατρεία. Η αποστασιοποίηση μοιάζει μ’ αυτό που κάνουν οι θείες γυναίκες για να
δουν αν όντως συνάντησαν τον μεγάλο τους έρωτα: δημιουργούν σταδιακά ένα κλίμα
απομάκρυνσης, μέχρι που τον αφήνουν σύξυλο για μερικές μέρες. Μετά, ή χάνονται
ή επιστρέφουν οριστικά. Αν δεν είναι ηλίθιον και αυτοτελές, το αρχικώς του πόθου επίδοξον υποκείμενον-αντικείμενο,
θα περιμένει στη θέση του.
Μικρές Ιστορίες 51: Λουκιανού: Ταξίδι στη Σελήνη
-
*Με αφορμή την πρόσφατη αποστολή στη Σελήνη της NASA θυμήθηκα το “Ταξίδι
στη Σελήνη” ἀπό τις “Αληθινές Ιστορίες” του Λουκιανού. *
*Να λοιπόν ποιους θά συ...
Πριν από 1 εβδομάδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου