Μύθος Θερινός ΙΙ

Πάλι εκεί με έναν φρέντο, όχι κρύον μόνον αλλά και φιλικόν. Ωραιότατον στέκι, πάροδος της Απλωταρειάς, καφέ το Ρόδι, αφετηρία αλλά και ανάπαυλα.

Πάλι εξυπνάδες σκεφτόμουνα, προσπαθώντας να συνδυάσω το «tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam” με το «πρώτος τον λίθον βαλέτω» και το «άγουρος πέτρα πελεκά»,  διότι ο αγέρας… το Ρόδι, πολύβουο πάντα γεμάτο, είναι σ’ ένα γάμα, δυό παραστενάκια ενώνονται   κλώθει από παντού δροσερός ο Βοριάς… κι ο Κώστας εξυπηρετικότατος – οδός Παναγίας Μαγαζιωτίσσης. 

Πολλοί Τούρκοι τουρίστες φέτος  – μιαν άλλη μέρα ρεμβάζων στο ίδιο μέρος είχα την οξύτονον γλώσσαν των ένθεν και ένθεν  … χαμηλόφωνοι δεν έχουν ξεθαρρέψει  όταν οι παρέες τους είναι τριμελείς (τη βαριέμαι όλο λέω τη Χώρα, αλλ' εν τέλει μ' αρέσει και έχει το Ρόδι ωραίο υπερώο για τον χειμώνα, ούτε στην Αθήνα δεν υπάρχει τέτοιο καφέ, αφετηρία και ανάπαυλα για τα ψώνια μεταξύ Χόντος Σέντερ και Μπόντυ Σοπ με παγωτό ενδιάμεσο στον Κρόνο, Αγροτικής Τραπέζης και Φράσκου Είδη Κιγκαλερίας - κάθε χρόνο αλλάζω φλοτέρ (πολλά άλατα το νερό)- τη βαριέμαι τη Χώρα και την περιορίζω στο Ρόδι για να μπορώ να φχαριστηθώ τις βόλτες στα σοκάκια της, πριν πάω να κάτσω εκεί και αφού κάτσω εκεί και μετά ξαναπάω και πίνω πορτοκαλαδίτσα γιατί οι πολλοί καφέδες πειράζουν, μου φέρνουν έκτακτες συστολές -  πάντα μια στάση στο βιβλιοπωλείον Πάπυρος).

Την ένιωσα την σκιά του βλέμματός της απ’ τ’ αριστερά μου να πέφτει πάνω στο βιβλιαράκι που διάβαζα, αλλά οι χοντρές μεσήλικες κυρίες είναι ο κανών στη Χίο, από μιαν ηλικία και μετά και αφού κάνουν παιδιά το ρίχνουν στην μπιρίμπα και τους λουκουμάδες. Περίμενε βλοσυρή, μάλλον εκ της συνηθείας επιβολής επί του συζύγου της, ένα τοστ. Πήγα ν’ αλλάξω σταυροπόδι για να απαλλαγώ, όταν μια άλλη, αυτή ίδια η Μέδουσα με τα γοργά τα μάτια τ’ άγρια, έχουσα βέβαιον τον προορισμό προς την ομοειδή της,  και   με γογγυσμό παρά με φωνή,   «Έ, Στέλλα είντα κάμνεις» είπε,  κι εγώ πέτρωσα. Τι λάθος να την αντικρίσω.


Μαγαζιώτισσα

Μύθος Θερινός Ι

Οι Διόσκουροι σε ώριμη ηλικία

Ότε οι Διόσκουροι, προπαίδες,  μπανιαρίζονταν εις τας Θέρμας της Περαίας*, ο μεν  ξουθός Κάστωρ τσαλαβουτούσε την κεφαλήν και θριαμβικώς ανεφώνη «κοίτα μπαμπά, κοίτα μπαμπά», ο δε μελάγχρους Πολυδεύκης παρά θιν’ αλός συνεπλέκετο μετά οχλούντος αυτόν υπομειρακίου  κραδαίνοντος νερομπίστολο. Του ανδρείου το δέμας Πολυδεύκους ορών την ψυχήν μικροθυμούσαν ο κατά τι βραχύσωμος Κάστωρ προς αρετήν αγωνιών είπεν «εγώ μπαμπά φεύγω, πάω να βοηθήσω το Βαγγέλη» και πλαγιοκοπήσας τον οχληρόν, ενεθάρρυνεν τον δίδυμον αυτού κράζων «επίθεση». Εθρασύνθη ο Πολυδεύκης και πάραυτα αναλαβών, ανέκραξεν φωνήν μεγάλην «πάνω του κι εσύ Κώστα».

*Θέρμαι Περαίας γαιός: το σημερινόν Λουτράκι

Modus Orientalis I

για φλάουτο και ηχητικό φόντο

φλάουτο: Στεφανία Κατσαρού

Εργάτης της Κιθάρας

κλικ στη φωτογραφία για μεγέθυνση 

Αν σε κάποιον Έλληνα κιθαριστή θα έπρεπε να αποδοθεί ο τίτλος εργάτης της κιθάρας αυτός θα ήταν ο Βασίλης Καναράς. Μαθητής μεγάλων δασκάλων, δάσκαλος σπουδαίων μαθητών, δάσκαλος δεκάδων εραστών της κιθάρας, δάσκαλος που δεν ξεχνά ότι οφείλει να είναι μάχιμος σολίστ, σολίστ που δεν ξεχνά ότι η διδασκαλία είναι ιερή άσκηση ταπείνωσης. Ιδιότητες ή μάλλον χαρίσματα που ο χρόνος τα μετουσιώνει σε μουσική σοφία.

Το απόσταγμα μιας εργατικής κιθαριστικής τριακονταετίας ο φίλος Βασίλης το καταθέτει στο CD “COSMOS GUITAR”. 

Ναι, εξακολουθούν και εκδίδονται cd στις μέρες μας. Για όσους θυμούνται ακόμη την χρήση του cd player, και την αποζητούν ως απόδοση σεβασμού στην Μουσική, σε ειδικές περιστάσεις….

Ακούστε τον Βασίλη Καναρά σε δύο παλαιότερες ηχογραφήσεις

Modus Orientalis II

για όμποε, ήχους από πιάνο μέσα στις χορδές, wind chimes και ηλεκτρονικό φόντο

Modus Orientalis III για πιάνο

παραμετροποιημένος αυτοσχεδιασμός, μέσα και έξω από το πιάνο

Η Οδύσσεια του Νταλγκά

B.I.Glinka Σύγχρονα Ηχητικά Τοπία

ΠΕΜΠΤΗ 14 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013, 20:30

Η Ένωση Ελλήνων Μουσουργών σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe διοργανώνει την συναυλία:

Σύγχρονα Ηχητικά Τοπία

(1ος κύκλος)

The magic flutes

Θα παρουσιαστούν έργα των:

Salvatore Sciarrino, Θόδωρου Αντωνίου, Toru Takemitsu, Luciano Berio, Peter Maxwell Davies, Doina Rotaru, Γιώργου Χατζημιχελάκη, Μάνου Παναγιωτάκη, Davide Ianni, Rolf Thomas Lorenz, Thomas Reiner, Δημήτρη Συκιά.

Iwona Glinka, φλάουτο

Συμμετέχουν

Φλάουτα: Ειρήνη Βούζη, Ρόζα Γιαννούλου, Έρση Κασαρτζή, Μάνος Παναγιωτάκης, Κίρα Σαπλαχίδου, Γιώργος Σκριβάνος, Μαρία Μεσσάρη, Δάφνη Μπινιάρη Παντελέων, Κωνσταντίνα Βαγγελάτου, Στεφανία Γεωργακάκου - Κουτσονίκου, Κωνσταντίνα Τσεκούρα, Αναστασία - Μαρία Βελισσαρίου.

Μαργαρίτα Συγγενιώτου - μέτζο σοπράνο

Ειρήνη Ντελέζου - πιάνο

Κώστας Αλεξανδρής - μπάσο τρομπόνι

Γεράσιμος Τσαγκαράκης - κρουστά

Μουσική Διεύθυνση: Ιάκωβος Κονιτόπουλος

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα συναυλιών του Ινστιτούτου Goethe (Ομήρου 14 - 16 τηλ: 210 3661000)

 

Είσοδος ελεύθερη

Παρεπικούρειον

Ξεπήδησαν από τα κόμικς.

Ο κόσμος,
άλλοι καγχάζουν

κι άλλοι τρέμουν.

Οι ενδιαμέσως,

οι θορυβημένοι

μην ταλαιπωρηθείτε

με επαναφορά συστήματος,

ή με ασφαλή λειτουργία,

αντίγραφα ασφαλείας

και επανεγκατάσταση.

Μάταιες ενέργειες.

Χθες κατέβασα ένα πρόγραμμα:

του βάζεις μια φωτογραφία σου

και μ’ ένα κλικ

σε κάνει σκίτσο.

Χαβάς

Με δυο ελιές

και μια ντομάτα

ήρθε μια σκούνα

απ’ το Μαρόκο.

Δε θα παντρευτούμε φέτος....

Ήδη

(...βάπτεται κάλαμος παρά κριτών αδίκων)

Το Μοσχάτο είναι σταθμός

και είδος κρασιού ηδύτατον.

Και τα φιστίκια Αιγίνης και τ’ αράπικα

είδη είναι.

Μα σαν της Ίδης το βουνό

άλλο δεν βρήκα.

Δαδιά, δράκους και δουλειές,

δάση και ρουμάνια….

φωτογράφησα τον δολοφόνο

Τρία μέτρα από την μπαλκονόπορτά μου....
Κι αναρωτιέμαι,
αν η πενία είναι
το άλλοθι της αλληλο[αυτο]εξόντωσης,
ή η αλληλο[αυτο]εξόντωση
το άλλοθι της πενίας.